ANLATIYORUM / ANLATACAĞIM

Arabama binip yalanın ve sınavların mevcut olmadığı bir coğrafyaya gitmek istiyorum kimi zaman.

Fakat kısa bir süre sonra kırmızı yanan LPG ışığını görünce bu hayalden de sıyrılıyorum.

Hala ekmek almak için bakkala gitmeye devam etsem de bisikletimle yeni yerler keşfetmeye üşenen çocuktum zaten bi’ zamanlar.

Sanırım bu yüzdendir ki öyle seyahatleri falan pek sevmem yani, sevemem.

Ve o kadar uzun zamandır hayal kurmuyorum ki belki de bu yüzden bocalayıp duruyorum bu konuda.

Ve inanın yeni bir hayalin, yeni bir yolun ve yeni bir aşkın peşine takılacak takati kendimde asla bulamıyorum.

Fakat düşmüyor ve kırılmıyorum da.

Büyük kara parçaları kadar olan umutlarım insanoğlunu tanıdıkça metrelerce uzaklaşmaya devam ediyor sadece.

Pangea kadar tek parçayım hala, direniyorum.

Anlatmaya dahi utandığım kötü insanları tanımaya devam ettikçe,

Orhan Veli gibi ‘’Anlatamıyorum’’ demek istemiyorum.

Konuşulacak o kadar mesele varken susmak hiçbir zaman bana göre olmadı çünkü.

Bu minvalde telefonla kısa filmler çekip bu kıymetli köşede bana ait değerli şeyleri anlatmaya devam edeceğim.

Klasik on numaraları yok eden modern futbola sitem ederken de böyle yapıyordum.

Anlatacağım.

**

Yazın herkesin bayıldığı karpuz niçin kışın kimsenin aklına gelmiyor?

O mevsimde olmadığı için demek o kadar büyük bir yalan ve saygısızlık olur ki kendinizi kandırsanız da beni asla kandıramazsınız.

İnsanoğlu böyle işte…

Mis gibi kokan portakalı, güzel mandalinaları gördüğü anda unutuveriyor karpuzu.

Denizi görenlerin maviyi sadece denize indirgeyip bir dakikada gökyüzünü unutuverdiği gibi.

İnsanoğlu unutuyor, vazgeçiyor ve değişiyor.

İşte bu yüzden ağlayacak da anlatacak da çok şey var.

Ben ‘’Anlatamıyorum’’ diyemem hocam. Yapamam.

Anlatacağım.

**

Çevremde küçük esnafı bitirdiler konusu her açıldığında herkes bu görüşe hemen katılır fakat hiç kimse üzerine ufacık bir şey bile alınmazdı.

Sanki o ortamda küçük esnafı bitiren sadece benmişim gibi gamsızca konuşulmaya devam eden o konu saatlerce sürer giderdi.

Benim ise akranlarımdan sonra en iyi anlaştığım insanlar dolmuşçu abilerim olmuştu.

‘’Ya da saçın daha uzamamış oğlum, boşver kestirme. Paran boşa gitmesin.’’ diyen berber abilerim.

Ve ben onlar gibilere layık olabilmek için, hiçbir zaman aynı bakkala gitmez farklı evler için günlük üçer ekmek alarak onlara destek olmak isterdim.

Bana kimse ‘’Küçük esnafı sen bitirdin Samet Önder!’’ demesin.

Hala da öyle yapıyorum.

İnanın!

Bir tane değil tam beş tane berberim var belki.

Eski kız arkadaşıma güzel internet sitelerinden sepete ekleyerek değil, ‘’Abi 20 liralık Japon Gülü ayarlar mısın?’’ diyerek çiçek aldığım günlerde de bu böyleydi.

O yüzden insanlar ne olursa olsun sürekli konuşmaya devam edecekler.

Bu her konuda böyle, sen de onları asla engelleyemeyeceksin!

Sen her zaman ve her biçimde seni düşündükleri kadar var olacaksın. Seni kendi mahkemelerinde yargıladıkları kadar iyi olacaksın.

Boşuna uğraşma değiştiremeyeceksin!

Fakat kimse için de değişemeyeceksin.

Anlatacağım.

**

Demokritos’un maddeciliği halt etmiş.

Evren ne atom üzerine duruyor ne de titreşim hatırına.

Bizi dimdik ayakta tutan yegane şey sevgidir.

Sevgiden başka neyimiz kaldı ki zaten?

Mendil satan küçük bir kız çocuğuna bazıları;

‘’Ulan hep aynı numara be yok size para mara!’’ derken bazıları ise ne olursa olsun;

 ‘’Belki ihtiyacı vardır.’’ diye düşünmeye devam edecek ya; işte bunun adı sevgidir.

Oğlunu alıp futbol maçına götüren ve yarım stadyum köftesini oğluyla paylaşan baba; sevgidir.

Staj yaptığım okulda, ‘’Öğretmenim, biz sizi çok sevdik. Siz hiç gitmeyin.’’ diyen çocuklar; sevgidir.

Bu bizi yaşatmaya devam edecek olan tek şeydir.

Bilimin de benim de anlatmakla bitiremeyeceğim kadar sonsuzdur.

Fakat ne olursa olsun,

Anlatıyorum // anlatacağım.