Gülümseyişim var benim,
Gülüp geçişlerim...
Dostlarımı sevindiren,
Düşmanlarımı yiyip bitiren...
Boş vermişliklerim var benim,
Hayatla dalga geçişlerim,
Anlarımın değerini bilişim,
Hayatı renklendirmişliğim...
Boş verdim, ciddiye almıyorum,
En çok möhim adamları...
Onları da ciddiye almıyorum,
Sokaktaki insanları...
Havayı, suyu, denizi ve ormanı,
Özellikle dostları,
Ama çok en çok,
Ciddiye alıyorum çocukları...
Gülüp geçiyorum yalan hayatlara,
Rol kesen soytarılara,
Ahkam kesen, hayatı okuyamamış,
Vicdanı satılığa çıkmış aydınlara...
Uzun cümleler kurmayı da bıraktım,
İnsanlar dinlemeyi ve anlamayı unutalı,
Hak, hakikat yerine yalan konuşalı,
Bundandır, hep gülümsüyorum yalan hayatlara.
