Reddediyorum.

Sanki, mahşer günü için toplanmış insanlarla dolu etrafım.

Apartman dairelerinin beşinci katından fark edilsek kalabalık gibiyiz aslında, biliyorum.

Kalabalıkların gücünü, senin için yazıp sana okutamadığım şiirlerle reddediyorum.

Gün ağarırken sönen son sokak lambasının hüznü var üzerimde.

Seni düşünmeden uyuduğumu, sorgusuz belli bir yöne tayin edilmiş insanoğlunun savrulmuşluğuyla reddediyorum.

Terk edilmişliğin ve bazı gecelerin karanlığı zor olur, biliyorum.

Son parasıyla köşe bucak şarap içen adamların acılarını, rolünü iyi yapan bir palyaço edasıyla reddediyorum.

Artık beraber ıslandığımız yolların mis kokan topraklarını dahi sevmiyorum.

Senin yüzünden olacak, tüm yağmurlu günleri kırılmış şemsiyelerin hatırıyla reddediyorum.

Beşiktaş-Kadıköy vapurunda kaçak içtiğimiz sigaraların külleriyle dolu ceplerim.

Kayaları aşındıracak büyüklükte dalgalar bile temizleyemeyecekken günahlarını,

Denize atamadığım izmaritler ile alayını reddediyorum.

Endemik kalamayan bitkilerin vebali üzerimize olacak.

Sana pahalı diye alamadığım orkideleri,

Adını bilmediğim bir sokaktan kopardığım papatyaların kutsallığıyla reddediyorum.

Asla senin kadar iyi bir yalancı olamayacağım,

Biliyorum.

Seni artık sevmediğimi, sana verdiğim sözlerin tümüyle

Reddediyorum.