Türkiye'nin en büyük iş cinayetinin
7. yılında
Soma faciasını unutmayacağız, unutturmayacağız.
YÜREĞİMİZ
HEP SOMA...
‘’bu coğrafyada şehirler, sokaklar, evler ölümle tarif edilirler,
kalbinden sola dön,
301 adım git,
çünkü onlar artık hiçbir yere gitmeyecekler!’’
( Haluk Isık )
Bugün;
Türkiye’nin
en karanlık, en uzun…
Ve en kahırlı gününün adıdır...
Yüzlerce yetimin, oğulsuzların, kocasız bırakılanların isyanıdır!
Bugün kömür karası acının adı; Soma'dır, Soma301'dir...
Hani fıtrata, kadere bağlanan!..
****
13 Mayıs...
Soma maden faciasının 7. yıldönümündeyiz.
Pardon!
Katliamın!..
****
Maden ocağında oğlunu kaybeden Soma 301 Madenciler Sosyal Yardımlaşma Derneği Başkanı İsmail Çolak,
Cumhuriyet'ten Mehmet İnmez'e acısını bakın nasıl aktarmış;
"Evladımı kaybettim.
Battaniyeye sarılı bedenlerin insan bedeni olmaktan uzak birer nesne gibi madenden çıkarılışını izleyeli 7 yıl oldu.
Yıllarca ölümlere neden olanların yargılanmasını sorumluların ceza çekmesini istedik. Ama ölümlere neden olanlar kişi başı 1 hafta bile yatmadı.
Her yeri arşınladık. Ama bu ülkeyi insan mezarlığına çevirenler ceza almadı.
Sonuç koca bir hiç.”
Adalet istediklerini bir kez daha yineleyen Çolak, “Soma bir katliamdır. İşçiler, bu ülkede iş cinayetine kurban gitti. Bedeni ölmeyenlerin vicdanları, ruhları öldürülmektedir. Bu ülkede katillerin sırtı sıvazlanmasın.
Bu ülkede adalete olan özlem elbet bir gün son bulacaktır!”
****
Vicdanımızla, kor olmuş yüreğimizle
SO(R)MALIYIZ yas evinde..
Aklımızdan hiç çıkmayan...
O acılı madenciye -aslında hepimize, insanlığa atılan-
o tekmeyi!
"Sorarlar bir gün sorarlar!"
Sonra "Ayağım incindi" diye iş göremez raporu alan tekmeciyi!
"Sorarlar bir gün sorarlar!"
Unutmamalıyız;
Unutturmamalıyız!
UNUTMA-YIZ!
O tekmeyi, tekmeciyi!..
1000 yıl geçse de!..
****
İnsanlıktan çıkartılan, yoksulluğa mecburlanan!
Birbirlerine;
“Madenci savaşan bir asker gibidir.
Savaş halindeki bir orduya benzer ve sürekli tetik olması lazım.
Biz doğanın dengesini bozuyoruz.
Adamın ciğerini söküyoruz.
Doğa da onun karşısında tepki veriyor.
O tepkiyi sürekli uyanık olup zamanında tespit edip önlemlerini almanız lazım” diyen madenci unutulur mu?
Unutulur mu o güneşe hasretler?
Unutulur mu o elleri siyaha boyalılar?
****
Yıllardır “kömürcülükten’’ başka bir iş yapamayan!
“Gün aydın olmaz
yine de
gün karadır karanlıktır”ı dilinden düşürmeyen
Gözü yumuk çalışan, güneşe bile bakamayanların.
Gözü yaşlı anaların, gelinlerin, babaların... Babasız bırakılanların...
Çığlıklarının...
Ağıtlarının..
Soma’sını…
NASIL UNUTURUZ?
****
Adalet arayan Soma301’i…
Adaletsizlerin peşindeki kadersizlerini…
Ambulansa binerken ‘’sedye kirlenmesin’’ diye
sarı çizmesini çıkarmak isteyen emekçiyi…
Üzeri kirlenmesin diye emekçiye yaklaşmayan,
"Güzel öldüler" demiş
Bakan Bey'i UNUTMAK olur mu hiç?
"Yüz karası değil kömür karası
Böyle kazanılır ekmek parası" yazan "Garip Şairi" de!..
****
"Abi Mahmut çıkmadı.
Mahmut çıkmadı!
Beni bırakın onu alın abi,
Onun karısı hamile." diye ağlayan...
O yerin kat kat altında çalışan, bir avuç kömür için ömrünü veren madenciyi unutmak!
Yakışır mı hiç?
UNUTMAK ELDE DEĞİL!
****
Tazminat isteyen ailenin davasında ‘’vicdansızlık savunması’’
yapan, 393 bin lira tazminat için;
“Felaketi özlenir hale getirecek kadar çok” diyenleri!
O buz tutmuş vicdanları..
Bugün affa uğramış, elini kolunu sallayarak aramızda dolaşan "sanıklarını"...
301 cana mezar olan ölüm madeninin patronu Can Gürkan, savcıya verdiği ifadesi, "Kazada en çok biz mağduruz”u, sonra 2019 yılında da tahliye edilmesini...
Nasıl UNUTURUZ?
Hele faciadan 20 gün önce muhalefetin Soma’da İş güvenliği, işçi güvenliği ile ilgili 20 verdiği önergeyi reddedenleri..
Nasıl UNUTABİLİRİZ?
****
Soma301’i; “emekçinin kaderi/ alın yazısı’’ olarak görenler!
Biliniz ki;
Yüreğimiz hep SOMA karası..! diyelim, Metin Altıok dizeleriyle yazıyı bitirelim;
“Bağırsam neye yarar, nasılsa duymazlar.
Ben bir kömür ocağının onulmaz göçüğüyüm
İçimde cesetler ve daha ölmemişler var”
