"Kubilay Bey,
temiz kanıyla Cumhuriyet hayatiyetini tazelemiş ve kuvvetlendirmiş olacaktır!
İmza:
Reisicumhur
Gazi Mustafa Kemâl"
Cumhuriyet ve devrimlerinin simgelerindendi…
Öğretmenliği sırasında asteğmen oldu!
Bilgenin dediği gibi;
“Bir kaşık tuzu bulunsun diye vatan macerasında,
Paşalar Paşa(sı)nın kumandasında!..”
Artık ülkenin kaygılarını dağıtan umutlarını yeşerten Mustafa Kemâl’in önderliğinde!..
Özgürlük için kılıç çekmişlerin…
Karanlığa karşı dövüşenlerin gerçekleştirdiği devrimin askeriydi o!
Onurlu bir yaşam seçmişti Asteğmen Kubilay!..
****
“Menemen Olayı” değildir
Kubilay ve bekçiler Hasan ve Şevki Bey’lerin gericilerce katli.
“Kubilay Olayı”dır!.
Bu şekilde anılması doğrudur!
Manisa’da yuvalanmış tarikatların ve oradan Menemen’e gelmiş
Ortaçağcı gericilerin...
Cumhuriyete, devrim ve ilkelerine karşı başkaldıran hilafet yanlısı yobazların işidir!
Resmen ayaklanmadır!
Büyük Önder Atatürk net ifade etmiştir;
“Kubilay Bey'in şehadetine mürtecilerin gösterdiği vahşeti, Menemen'deki ahaliden bazılarının alkışla onaylamaları, bütün Cumhuriyetçi ve vatanperverler için utanılacak bir hadisedir.” (Hâkimiyeti Milliye, 29 Aralık 1930)
91 yıl geçmiş o kara kapkara günden bu yana..
Mustafa Fehmi Kubilây’ın üniformasıyla çektirdiği rötuşlu vesikalık siyah-beyaz fotoğrafı neyi anımsatıyor?
1923 Cumhuriyeti’ne, devrime inancı!
Umudu…
Direnmeyi…
Aydınlanmayı!..
****
Onlar...
Asteğmen Kubilay...
Bekçi Hasan Bey...
Bekçi Şevki Bey...
Düştüler toprağa bir bayrak gibi,
Teslim olmadılar kolay kolay...
Ve sonra
Menemen Yıldıztepe'de
1934'te yaptırılan anıta,
Atatürk'ün Gençliğe Hitabesi'yle;
“İnandılar, dövüştüler, öldüler. Bıraktıkları emanetin bekcisiyiz.
Bekçi Hasan, Bekçi Şevki, Kubilay” yazıldı...
****
Fazıl Hüsnü Dağlarca’nın dizeleri ile,
"Mustafa Kemal'in Askeri" Kubilay’ı,
bekçiler Hasan ve Şevki beyleri
-ayağa kalkarak- saygı ile anıyorum;
“23 Aralık 1930’dur,
Gece yeşilimsi,
Dağlar ak,
Bir altın çizgi gibi yerle gök,
Gün doğdu doğacak.
Don yoktur ama donmuştur sanki
Sarı yapraklarla kış kocaman bir yüz
Tarla çizgileri ile bir kilim işte
Menemen ovası dümdüz.
Yalancı Mehdi Derviş Mehmet,
Yürümüş Manisa’dan bir sarı su gibi,
Beş on adamıyla Menemen’e varmak üzere
Yılan uykusu gibi.
Düştü Kubilay’ın başsız gövdesi,
Bir çınar dalı gibi yere
Sarktı yakasından anasından gelmiş
Mavi çiçek mor çiçek bir çevre.
Düştü Kubilay’ın başsız gövdesi
Bir söğüt dalı gibi yere,
Aydınlık aydınlığa yaklaşır iken,
Sonsuzluğa ere ere.
Düştü Kubilay’ın başsız gövdesi,
Bir zeytin dalı gibi yere,
Düştü cebinden bir kitap,
Açıldı göklere…”
NOT:
Adana Büyükşehir Belediyesi,
hemşehrileri
Kubilay’ın adını
Kozan'da Kent Meydanı'na verdi.
CHP Genel Başkanı
Kemal
Kılıçdaroğlu'nun katılımıyla meydan bugün açılıyor.
temiz kanıyla Cumhuriyet hayatiyetini tazelemiş ve kuvvetlendirmiş olacaktır!
İmza:
Reisicumhur
Gazi Mustafa Kemâl"
Cumhuriyet ve devrimlerinin simgelerindendi…
Öğretmenliği sırasında asteğmen oldu!
Bilgenin dediği gibi;
“Bir kaşık tuzu bulunsun diye vatan macerasında,
Paşalar Paşa(sı)nın kumandasında!..”
Artık ülkenin kaygılarını dağıtan umutlarını yeşerten Mustafa Kemâl’in önderliğinde!..
Özgürlük için kılıç çekmişlerin…
Karanlığa karşı dövüşenlerin gerçekleştirdiği devrimin askeriydi o!
Onurlu bir yaşam seçmişti Asteğmen Kubilay!..
****
“Menemen Olayı” değildir
Kubilay ve bekçiler Hasan ve Şevki Bey’lerin gericilerce katli.
“Kubilay Olayı”dır!.
Bu şekilde anılması doğrudur!
Manisa’da yuvalanmış tarikatların ve oradan Menemen’e gelmiş
Ortaçağcı gericilerin...
Cumhuriyete, devrim ve ilkelerine karşı başkaldıran hilafet yanlısı yobazların işidir!
Resmen ayaklanmadır!
Büyük Önder Atatürk net ifade etmiştir;
“Kubilay Bey'in şehadetine mürtecilerin gösterdiği vahşeti, Menemen'deki ahaliden bazılarının alkışla onaylamaları, bütün Cumhuriyetçi ve vatanperverler için utanılacak bir hadisedir.” (Hâkimiyeti Milliye, 29 Aralık 1930)
91 yıl geçmiş o kara kapkara günden bu yana..
Mustafa Fehmi Kubilây’ın üniformasıyla çektirdiği rötuşlu vesikalık siyah-beyaz fotoğrafı neyi anımsatıyor?
1923 Cumhuriyeti’ne, devrime inancı!
Umudu…
Direnmeyi…
Aydınlanmayı!..
****
Onlar...
Asteğmen Kubilay...
Bekçi Hasan Bey...
Bekçi Şevki Bey...
Düştüler toprağa bir bayrak gibi,
Teslim olmadılar kolay kolay...
Ve sonra
Menemen Yıldıztepe'de
1934'te yaptırılan anıta,
Atatürk'ün Gençliğe Hitabesi'yle;
“İnandılar, dövüştüler, öldüler. Bıraktıkları emanetin bekcisiyiz.
Bekçi Hasan, Bekçi Şevki, Kubilay” yazıldı...
****
Fazıl Hüsnü Dağlarca’nın dizeleri ile,
"Mustafa Kemal'in Askeri" Kubilay’ı,
bekçiler Hasan ve Şevki beyleri
-ayağa kalkarak- saygı ile anıyorum;
“23 Aralık 1930’dur,
Gece yeşilimsi,
Dağlar ak,
Bir altın çizgi gibi yerle gök,
Gün doğdu doğacak.
Don yoktur ama donmuştur sanki
Sarı yapraklarla kış kocaman bir yüz
Tarla çizgileri ile bir kilim işte
Menemen ovası dümdüz.
Yalancı Mehdi Derviş Mehmet,
Yürümüş Manisa’dan bir sarı su gibi,
Beş on adamıyla Menemen’e varmak üzere
Yılan uykusu gibi.
Düştü Kubilay’ın başsız gövdesi,
Bir çınar dalı gibi yere
Sarktı yakasından anasından gelmiş
Mavi çiçek mor çiçek bir çevre.
Düştü Kubilay’ın başsız gövdesi
Bir söğüt dalı gibi yere,
Aydınlık aydınlığa yaklaşır iken,
Sonsuzluğa ere ere.
Düştü Kubilay’ın başsız gövdesi,
Bir zeytin dalı gibi yere,
Düştü cebinden bir kitap,
Açıldı göklere…”
NOT:
Adana Büyükşehir Belediyesi,
hemşehrileri
Kubilay’ın adını
Kozan'da Kent Meydanı'na verdi.
CHP Genel Başkanı
Kemal
Kılıçdaroğlu'nun katılımıyla meydan bugün açılıyor.
