CHP’nin Denizli’de atanmış il başkanı Ayhan Oran, eski il binasına gitmiş…
Gitmiş ama ne yazık ki kapıda çiçeklerle karşılanmamış.
Ne davul varmış, ne zurna…
Ne “Hoş geldin Başkanım” diye sıraya girmiş partililer…
Ne de tepsilerde baklava, börek, sarma…
Bunun yerine ağır bir idrar kokusu varmış.
Üst katta da çalışma alanları dağınıkmış.
Bir de kendi fotoğrafının bulunduğu, gözleri bantlanmış bir afiş…
Vay efendim!
Ayhan Oran bu manzarayı kamuoyunun takdirine sunmuş.
Sunmuş da…
Hayırdır başkan? Çok erken başlamışsın şikayete!
Sayın Oran, siz bu göreve nasıl geldiğinizi hiç düşünmediniz mi?
Siz seçilerek mi geldiniz?
Parti örgütü sizi sandıktan çıkarıp “İşte bizim il başkanımız” mı dedi?
Yoksa Ankara’da alınan bir kararla, Denizli’de seçilmiş bir il başkanı görevden alındıktan sonra onun yerine mi atandınız?
Çünkü mesele tam da burada başlıyor.
Denizli CHP İl Başkanı Ali Osman Horzum, parti örgütünün desteğiyle yürüttüğü görevinden alındı. Ardından CHP Genel Merkezi tarafından Ayhan Oran il başkanı olarak görevlendirildi. Denizli’de örgütünün tamamına yakın bu atamaya tepki gösterirken, yaşanan tartışma kısa sürede parti içi bir krize dönüştü.
Yani Sayın Oran, siz Denizli’ye sıradan bir il başkanı değişikliğiyle gelmediniz.
Siz, zaten ortalığın karışık olduğu bir anda, seçilmiş il başkanının görevden alınmasının ardından o koltuğa oturdunuz.
Şimdi soruyorum…
Siz gerçekten nasıl karşılanmayı bekliyordunuz?
Bal ve börekle mi?
Çiçeklerle mi?
Sarmaş dolaş mı?
“Hoş geldin, iyi ki geldin, ne güzel oldu da geldin” diye mi?
İnsan biraz gerçeklerle yüzleşir!
Siz Denizli CHP örgütünün yaşadığı süreci bilmiyor muydunuz?
Ali Osman Horzum’un görevden alınmasıyla ortaya çıkan öfkeyi, kırgınlığı, tepkiyi, siyasi gerilimi hiç mi görmediniz?
Seçilmiş bir il başkanının görevden alınmasının, yerine atanmış bir başkan getirilmesinin örgütte nasıl karşılanacağını hiç mi düşünmediniz?
Yoksa size Denizli’de her şeyin güllük gülistanlık olduğu mu söylendi?
“Git başkanım, seni bekliyorlar” mı dediler?
“Bina senindir, herkes seni kucaklayacaktır” mı dediler?
“Kimse tepki göstermez, kimse itiraz etmez, herkes seni alkışlar” mı dediler?
Eğer böyle anlattılarsa…
Kusura bakmayın ama size pembe bir Denizli CHP tablosu çizmişler.
Çünkü Denizli’de yaşanan şey bir karşılama töreni değildi.
Bir siyasi kavganın, bir örgüt krizinin, seçilmişlerle atanmışlar arasındaki büyük gerilimin tam ortasına geldiniz.
Bunu bilmiyor muydunuz?
Biliyordunuz!
Çünkü siyaset biraz da buna hazırlıklı olmaktır.
Hele ki bir örgütün seçilmiş yöneticileri görevden alınmış, yerine dışarıdan atama yapılmışsa…
Hele ki partililer günlerdir birbirine girmişse…
Hele ki “seçilmiş mi, atanmış mı?” tartışması ülkenin gündemine oturmuşsa…
Kimse sizi kapıda güllerle karşılamaz!
Bunu beklemek, siyaseti hiç tanımamaktır...
BU PARTİYE NE ZAMAN EMEK VERDİNİZ?
Bir de şu soruyu sormak gerekiyor Sayın Oran…
Bu partiye yıllarını verenler varken, siz neredeydiniz?
Hayatını CHP’ye adamış insanlar var.
Yıllarca kapı kapı dolaşmış…
Seçimden seçime değil, her gün partinin yükünü taşımış…
Sandık başında sabahlamış…
Kongrelerde mücadele etmiş…
Partinin iyi gününde de kötü gününde de yanında durmuş insanlar var.
Peki siz?
Sizi ne zaman gördü bu örgüt?
Hangi seçimde CHP için sokak sokak çalıştınız?
Hangi mücadelede partinin en önünde yürüdünüz?
Hangi kriz gününde partililerle omuz omuza durdunuz?
Hangi sandıkta sabahladınız?
Hangi kapıyı çaldınız?
Hangi bildiriyi dağıttınız?
Hangi seçim kampanyasında bu parti için ter döktünüz?
CHP’ye ne zaman emek verdiniz?
Bunları sormak kimsenin hakkı değil mi?
Çünkü bugün bu partinin kapısında yıllarını vermiş insanlar dururken, birileri gelip bir kararla il başkanlığı koltuğuna oturuyor.
Sonra da o koltuğun kendisine gülümseyerek teslim edilmesini mi bekliyorsunuz?
Olmaz!
Bu partiye ömrünü verenler varken, siz daha dün gelip bugün “Ben başkanım” dediğinizde herkesin ayağa kalkmasını bekleyemezsiniz.
Siyaset, makam odasına girince başlamıyor Sayın Oran!
Siyaset, koltuğa oturunca da emek verilmiş olmuyor.
O koltuğun bir geçmişi var.
O koltuğun altında yılların emeği var.
O koltuğun arkasında seçim geceleri var.
Uykusuz geceler var.
Sandıklar var.
Kavgalar var.
Mücadeleler var.
Siz ise bütün bunların üzerine gelip oturdunuz.
Şimdi de “Neden beni alkışlamadılar?” diye soruyorsunuz.
İnsan biraz da kendine sorar:
Ben bu parti için ne yaptım?
İDRAR KOKUSU MESELESİ…
Şimdi gelelim meşhur idrar kokusuna…
Sayın Başkan, binaya gittiğinizde idrar kokusuyla karşılaştığınızı söylüyorsunuz.
Peki bu binaya ne zaman gittiniz?
Görevlendirme yazısını 14 Temmuz’da aldığınızı söylüyorsunuz.
Bu bina yıllardır kapalı, bu binaya ilk kez mi gittiniz? Elbette kapalı bina havasızlıktan kokar...
Eğer ilk kez gidiyorsanız, o zaman şu soru akla geliyor:
DESKİ’ye ne zaman başvurdunuz?
Başvuru yaptınız da DESKİ mi abonelik vermedi?
Yoksa daha başvuru süreci tamamlanmadan mı “DESKİ abonelik vermedi” denildi?
Halkın merak ettiği soru bu.
Çünkü Denizli’de artık şöyle bir alışkanlık oluştu:
Bir şey ters giderse hemen Büyükşehir Belediyesi…
Bir abonelik sorunu varsa Büyükşehir Belediyesi…
İyi ki Denizli’de Büyükşehir Belediyesi var!
Zorda kalan herkesin ilk aklına gelen adres!..
SİYASETTE KAPIYA KADAR GELMEK YETMEZ
Ayhan Oran, bazı kişilerin ofisinin önüne gelerek provokatif davranışlarda bulunduğunu söylüyor.
Peki Sayın Oran;
Siz CHP Denizli İl Başkanlığı görevine hangi siyasi iklimin ortasında geldiniz?
Siz bu görevi kabul ederken hiç mi hazırlık yapmadınız?
Hiç mi “Beni nasıl karşılarlar?” diye düşünmediniz?
Hiç mi “Bu görevi kabul edersem tepki görebilirim” demediniz?
Hiç mi “Bana pankart açabilirler, protesto edebilirler, tepki gösterebilirler” diye aklınızdan geçmedi?
Siyaset, sadece makam odasında oturup güzel cümleler kurmak değildir.
Siyaset, bazen alkışlanmaktır.
Bazen yuhalanmaktır.
Bazen çiçek almaktır.
Bazen de kapının önünde tepki görmektir.
Ama siz hem atanmış il başkanı olmayı kabul edeceksiniz…
Hem de, seçilmişlerin görevden alınmasının ardından o koltuğa rahatça oturabileceksiniz...
Öyle mi düşündünüz?
Bir de, “Neden bana güzel davranmadılar?” diye şikâyet edeceksiniz.
Kimsenin Ayhan Oran’ın kimliğiyle, kişiliğiyle, avukatlığıyla bir derdi olduğunu düşünmüyorum.
Mesele siz değilsiniz.
Mesele, o koltuğa nasıl geldiğinizdir.
Sizden önce o koltukta oturan seçilmiş il başkanıdır.
Sizin şahsınıza duyulan bir öfke değil bu.
Sizin temsil ettiğiniz siyasi sürece duyulan tepkidir.
Bunu anlamadan yapılan her açıklama, krizi çözmek yerine büyütür.
Bir de “Biz kinle değil hukukla yürüyeceğiz” diyorsunuz.
Çok güzel.
Kimsenin buna itirazı yok.
Hukukla yürüyün.
Sağduyuyla yürüyün.
Kucaklayıcı olun.
Ama önce gerçekleri de kucaklayın!
Bu görevin size bir düğün davetiyesiyle gelmediğini kabul edin.
Bu koltuğun üzerine güller serilmediğini bilin.
Siz Denizli CHP’nin en huzurlu döneminde göreve gelmediniz.
Tam tersine, partinin en büyük iç kavgasının ortasına geldiniz.
Gerçeklerle yüzleşmenin zamanı geldi artık!..
Kırmızı halılarla karşılanmayacağınızı bugün görmüş oldunuz!
Çiçeklerle, bakalava, böreklerle de karşılanmadınız değil mi?
Sayın Oran, siz “kutuplaşma siyasetinden beslenmeyeceğiz” diyorsunuz.
O zaman her olayda yeni bir cephe açmayın.
Her tartışmada yeni bir suçlu aramayın.
Her sorunun adresini Büyükşehir Belediyesi olarak göstermeyin.
Önce kendi kapınızın önüne bakın.
İdrar kokusunu da, bantlı afişi de, dağınık odayı da kamuoyuna gösterebilirsiniz.
Ama kamuoyu da size şu soruyu sorar:
Siz bu göreve gelirken ne bekliyordunuz Sayın Oran?
Çiçek mi?
Alkış mı?
Sarmaş dolaş bir karşılama mı?
Yoksa size “Başkanım hoş geldiniz” diyerek bütün Denizli CHP örgütünün bir anda yaşananları unutmasını mı?
Hayır!
Siz de kimsenin yaşananları unutmasını beklemeyin.
Çünkü Denizli’de herkes biliyor:
Bu kavga Ayhan Oran’ın şahsi kavgası değil.
Bu kavga, seçilmişlerle atanmışlar arasındaki kavga.
Ve siz o kavganın tam ortasına geldiniz.
İdrar kokusu temizlenince geçer, DESKİ abonelik de verir...
Peki sayın oran sizin ülkeye verdiğiniz zarar, Atatürkün kurduğu CHP'ye yaptığınız ihanet nasıl unutulur?
Dün Özgür Özel yaptığı konuşmada, “Tarih herkesi bugünlerde nasıl duruyorsa öyle yazacak.” dedi.
Şimdi anladınız mı tarih sizi nasıl yazacak?
